Richard Lafrance

Op achttienjarige leeftijd besloot Richard Lafrance dat de muziekwereld deel van zijn dagelijkse leven zou gaan uitmaken. De manier waarop dit zou gebeuren veranderde plotseling toen hij een grote ontdekking deed: het album Catch a Fire van Bob Marley & The Wailers. De helden die hem in zijn jeugd hadden vergezeld maakten snel plaats voor de weelderige en verleidelijke klanken die in de jaren zeventig uit Jamaica kwamen. In de jaren tachtig begon hij regelmatig naar Jamaica af te reizen. Hij was gedurende tien jaar actief als reggaecriticus voor Voir (een gratis weekblad in Montreal), en in 1990 begon hij de reggaeshow Basses Fréquences (“lage frequenties”) op de gemeenschapsradio van Montreal: CIBL FM. Zijn ontluikende interesse in de Oost-Caribische socamuziek bracht hem drie keer naar het carnaval in Trinidad & Tobabo. Tegenwoordig hebben steelpanmuziek, calypso, parang, groovy- en powersoca allemaal een plekje in zijn hart veroverd, naast zijn allereerste Jamaicaanse liefdes: mento, ska, rocksteady, rootsreggae en dancehall. Richard Lafrance kan niet ontkennen dat hij een is geworden met reggae.